گفتم: چقدر احساس تنهایی می‌کنم ... گفتی : فانی قریب ، من که نزدیکم (بقره) گفتم : تو همیشه نزدیکی ؛ من دورم ... کاش می‌شد بهت نزدیک شم ، گفتی: و اذکر ربک فی نفسک تضرعا و خیفة و دون الجهر من القول بالغدو و الأصال ، هر صبح و عصر، پروردگارت رو پیش خودت با خوف و تضرع و با صدای آهسته یاد کن (اعراف) گفتم: این هم توفیق می‌خواهد ! گفتی : ألا تحبون ان یغفرالله لکم ، دوست ندارید خدا ببخشدتون ؟! (نور) ، گفتم: معلومه که دوست دارم منو ببخشی ، گفتی : و استغفروا ربکم ثم توبوا الیه ، پس از خدا بخواید ببخشدتون و بعد توبه کنید (هود) گفتم: با این همه گناه ... آخه چیکار می‌تونم بکنم ؟ گفتی: الم یعلموا ان الله هو یقبل التوبة عن عباده ، مگه نمی‌دونید خداست که توبه رو از بنده‌هاش قبول می‌کنه؟! (توبه) گفتم: دیگه روی توبه ندارم ، گفتی: الله العزیز العلیم غافر الذنب و قابل التوب ، خدا عزیزه و دانا، او آمرزنده‌ی گناه هست و پذیرنده‌ی توبه (غافر) گفتم: با این همه گناه ، برای کدوم گناهم توبه کنم ؟ گفتی: ان الله یغفر الذنوب جمیعا ، خدا همه‌ی گناه‌ها رو می‌بخشه (زمر) ، گفتم: یعنی بازم بیام ؟ بازم منو می‌بخشی ؟ گفتی: و من یغفر الذنوب الا الله ، به جز خدا کیه که گناهان رو ببخشه؟ (آل عمران) ، گفتم : نمی‌دونم چرا همیشه در مقابل این کلامت کم میارم ! آتیشم می‌زنه ؛ ذوبم می‌کنه ؛ عاشق می‌شم ! ... توبه می‌کنم ... گفتی: ان الله یحب التوابین و یحب المتطهرین ،خدا هم توبه‌کننده‌ها و هم اونایی که پاک هستند رو دوست داره (بقره) ناخواسته گفتم : الهی و ربی من لی غیرک ... گفتی: الیس الله بکاف عبده ، خدا برای بنده‌اش کافی نیست؟ (زمر) ، گفتم : در برابر این همه مهربونیت چیکار می‌تونم بکنم ؟ گفتی : یا ایها الذین آمنوا اذکروا الله ذکرا کثیرا و سبحوه بکرة و اصیلا هو الذی یصلی علیکم و ملائکته لیخرجکم من الظلمت لی النور و کان بالمؤمنین رحیما ، ای مؤمنین ! خدا رو زیاد یاد کنید و صبح و شب تسبیحش کنید ... او کسی ست که خودش و فرشته‌هاش بر شما درود و رحمت می‌فرستن تا شما رو از تاریکی‌ها به سوی روشنایی بیرون بیارن . خدا نسبت به مؤمنین مهربونه (احزاب) .

halo havaye bi nazirio sabt kardin mese hamishe alie