۱۶ آبان ۱۳۸۸

بدون عنوان

مسجد کبود تبریز / بهار 1387 / برگزیده ی نخستین جشنواره ی عکس معماری
محمد حسین خوش بیان [ ۲۸ بهمن ۱۳۸۸ ]

فوق العاده


مصطفی [ ۲۱ آذر ۱۳۸۸ ]

ترکیب بندی فوق العاده با خطوط.
این عکس، عکاسی از معماری نیست، معماری است.


گوهری [ ۰۱ آذر ۱۳۸۸ ]

امتداد این خط های صاف آدم رو به آسمون می رسونه البته کنار هم قرار گرفتن این احساس و این مسجد حس ملکوتی عکس رو خیلی بیشتر کرده. مثل همیشه عالی


سیدمحمدعلی [ ۲۰ آبان ۱۳۸۸ ]

سلام. خیلی وقت بود به فتوبلاگتون سر نزده بودم. این عکس آخری واقعا زیباست. قشنگی ش به اینه که اون حالت های کلیشه ای رو نداره.

میان مسجد و میخانه راهی ست،
بجویید ای حریفان کان کدام است...
خسته نباشید.
یاعلی


ناخدا [ ۱۷ آبان ۱۳۸۸ ]

منم که گوشه میخانه خانقاه من است ، دعای پیر مغان ورد صبحگاه من است ، گرم ترانه چنگ صبوح نیست چه باک ، نوای من به سحر آه عذرخواه من است ، ز پادشاه و گدا فارغم بحمدالله ، گدای خاک در دوست پادشاه من است ! غرض ز مسجد و میخانه‌ام وصال شماست ... جز این خیال ندارم خدا گواه من است ، مگر به تیغ اجل خیمه برکنم ور نی ، جز این خیال ندارم خدا گواه من است ، از آن زمان که بر این آستان نهادم روی ، فراز مسند خورشید تکیه گاه من است ، گناه اگر چه نبود اختیار ما حافظ ... تو در طریق ادب باش و گو گناه من است ...!


نام Name
ایمیل Email
سایت Website
پیغام Message
کد امنیتی Security Code
اگر تصویر نمایش داده نشده است و یا خوانا نیست، لطفا بر روی آن کلیک کنید تا عبارت جدیدی نمایش داده شود.
422093